Stichting Oudchristelijke Studiën

ter bevordering van de belangstelling voor en de studie van de oudchristelijke taal en cultuur

De stichting oudchristelijke studiën – in de wandeling genoemd het Genootschap Oudchristelijke Studiën, is in 1963 opgericht door een kring van Nijmeegse leerlingen rond dr. Christine Mohrmann (1903-1988), die als hoogleraar verbonden was aan de universiteiten van Nijmegen en Amsterdam met als opdracht de oudchristelijke latijnse en griekse taal en letterkunde. In de loop der jaren is deze kring steeds wijder getrokken over de grenzen van de Nijmeegse universiteit, de Roomskatholieke Kerk en Nederland heen, zodat  het genootschap  met 77 leden inmiddels is uitgegroeid tot de belangrijkste nederlandse ontmoetingsplaats voor deskundigen van de patristische periode.

Het genootschap  is in eerste instantie gericht op de onderlinge ontmoeting van allen die door studie en/ of werkkring geïnteresseerd zijn in de oudchristelijke wereld en haar erfenis. Door de  organisatie van  jaarlijkse voor- en najaarsvergaderingen  met lezingen en discussie  bevordert het genootschap de uitwisseling van kennis tussen de leden en de verbreding  van deskundigheid op de diverse specialistische terreinen. 

De vijfjaarlijkse lustrumcongressen zijn bedoeld om deskundigen uit verschillende disciplines bij elkaar te brengen rond een specifiek thema. Het resultaat vindt zijn neerslag in een lustrumbundel, waarvan er tot op heden vier zijn verschenen.

Gezien de doelstelling van het genootschap zijn gevorderde studenten met belangstelling voor de oudchristelijke periode in het bijzonder welkom om de bijeenkomsten van het genootschap bij te wonen. ( zie activiteiten)

Naast de organisatie van vergaderingen en de congressen heeft het genootschap de mogelijkheid om op beperkte schaal subsidie te verlenen aan uitgaven op het terrein van de patristiek (zie voor de voorwaarde onder activiteiten)